مشارکت در ساخت پروژه مسکونی نارنج

پروژه نارنج از یک ملک مسکونی در محدوده ستارخان آغاز شد؛ ملکی با موقعیت شهری مناسب، دسترسی مطلوب و ظرفیت قابل توجه برای تبدیل شدن به یک پروژه مسکونی ارزشمند. در شروع همکاری، تمرکز اصلی آرک‌بیم بر شناخت دقیق ملک، بررسی ظرفیت ساخت، نیازهای مالک و مسیر قانونی پروژه بود.

در این مرحله، پروژه هنوز وارد فاز اجرا نشده بود؛ بنابراین تصمیم‌های اولیه اهمیت زیادی داشتند. هر انتخاب در شروع مسیر، می‌توانست روی کیفیت طراحی، زمان‌بندی، هزینه اجرا و ارزش نهایی ملک اثر مستقیم بگذارد.

در بررسی اولیه، ملک از نظر موقعیت، دسترسی، ابعاد زمین، جهت‌گیری، نورگیری، فضای سبز موجود و ظرفیت تبدیل شدن به یک پروژه جدید مورد ارزیابی قرار گرفت. این بررسی کمک کرد مسیر طراحی و مشارکت بر اساس ویژگی‌های واقعی ملک شکل بگیرد، نه صرفاً بر اساس یک ایده کلی.

ارزش پروژه نارنج فقط به خود زمین محدود نمی‌شود؛ موقعیت شهری آن در محدوده ستارخان و خیابان بهبودی، پروژه را در ارتباط مستقیم با شبکه دسترسی، خدمات شهری، مراکز رفاهی و مسیرهای حمل‌ونقل عمومی قرار می‌دهد.

در شروع پروژه، هدف فقط ساخت یک ساختمان جدید نبود. مالک به دنبال مسیری بود که بتواند ظرفیت ملک را به شکل اصولی، قابل اعتماد و ارزشمند فعال کند. به همین دلیل، آرک‌بیم پروژه را با نگاه هم‌زمان به طراحی، اجرا، سرمایه‌گذاری، زمان‌بندی و کنترل ریسک بررسی کرد.

در پروژه‌های مشارکت در ساخت، هماهنگی میان خواسته مالک، ضوابط شهری، ظرفیت اقتصادی پروژه و کیفیت اجرا اهمیت زیادی دارد. مرحله اول پروژه نارنج بر پایه همین هماهنگی شکل گرفت.

پیش از ورود به مراحل اجرایی، پروژه از نظر ظرفیت ساخت، تعداد طبقات، تیپ واحدها، مسیر اخذ مجوز، نوع سازه و ارزش اقتصادی بررسی شد. این امکان‌سنجی کمک کرد تصمیم‌های بعدی پروژه با دید روشن‌تری گرفته شود.

در مرحله آغاز پروژه، مسیر قانونی و اداری پروژه بررسی شد تا پیش از ورود به فاز تخریب و گودبرداری، چارچوب رسمی پروژه مشخص باشد. هدف از این بخش، کاهش ابهام‌های اجرایی و آماده‌سازی پروژه برای ورود به فاز ساخت بود.

در شروع هر پروژه مشارکت در ساخت، تصمیم‌های اولیه نقش مهمی در کیفیت مسیر آینده دارند. در پروژه نارنج نیز برخی موضوعات از همان ابتدا بررسی شدند تا مسیر طراحی و اجرا با شفافیت بیشتری جلو برود.

خروجی مرحله اول، تبدیل یک ملک خام به یک پروژه تعریف‌شده، قابل بررسی، قابل برنامه‌ریزی و آماده ورود به مسیر اجرایی بود. در این مرحله، چارچوب اصلی پروژه مشخص شد و مسیر ادامه کار برای اخذ مجوزها و شروع عملیات اجرایی شکل گرفت.